متن

مي بيني؟ چه ناپيدا خاموش مي شود نبض عشق و خواستن و تمنا در کالبد ِروح ِتکه پاره ام! شرمنده ام خداوندا از خويشتن که چشم و دل به وفاي بندگانت دوخته بودم. بر خاکي که مادرانش همسري ندارند، کودکان معصوم وفا را از چه کسي خواهند آموخت!؟ و بر خاکي که پدرانش در هر آغوشي مي آسايند جز آغوش همسران خويش، کودکان پاک محبت را از چه کسي خواهند آموخت؟؟؟؟